„Rady te stosunkowo często zawierać będą nie tylko zalecenie praktykowania ułożenia tylnego bocznego, lecz również szczegółowe wskazówki dotyczące jego stosowania.
Spółkowanie w tym ułożeniu może rzeczywiście przedstawiać najbardziej oszczędzający sposób, jaki w ogóle jest możliwy. Bowiem jest ono najwygodniejsze zarówno dla mężczyzny, jak i dla kobiety — a ponadto wymaga najmniejszych wysiłków. Pobudzanie może być tak stopniowane, aby wystarczało jedynie do upragnionego odreagowania, a członek nie potrzebuje wnikać głębiej, niż to jest dopuszczalne ze względu na wrażliwość i możliwość uszkodzenia pochwy oraz wewnętrznych narządów płciowych. Ułożenie to pozbawione Jest wreszcie jakiegokolwiek ucisku jednego ciała na drugie.
Położenie boczne może być prawe lub lewe. W praktyce stosuje się częściej lewe. prawdopodobnie dlatego, że mężczyzna chce zachować swobodę ruchów prawej ręki, aby mógł przyciągać kobietę do siebie, głaskać ją itp. Z tego, co powiedzieliśmy o różnicy kierunków narządów płciowych mężczyzny i kobiety w ułożeniu brzusznym, wynika jasno, że w ułożeniu bocznym tylko wtedy może się spółkowanie odbyć bez wysiłku, gdy ciała nie leżą równolegle obok siebie. Dopiero wtedy, gdy wzajemne ułożenie powoduje rozchodzenie się ku górze (w kierunku głowy) osi podłużnych obu ciał. różnica kierunków pochwy i członka wyrównuje się na tyle, że bez trudności możliwe jest wprowadzenie członka do pochwy. Zwiększenie się nachylenia miednicy u kobiety oraz zmniejszenie się tego nachylenia u mężczyzny ułatwiają tę czynność i umożliwiają głębokie wprowadzenie.“(1)